Marmurkowanie (ang. marbling) to technika malowania na wodzie. Papier marmurkowy uzyskuje się przez przeniesienie na papier wzoru stworzonego wcześniej farbami na zagruntowanej wodzie. Wzory można wykonywać poprzez nakrapianie lub kształtowanie za pomocą patyczków lub grzebieni. Proces można kontrolować w mniejszym lub większym stopniu, w zależności od intencji. Osobiście cenię sobie przypadki i współautorstwo wody w tworzeniu tych czarujących wzorów.

Dlaczego technika marmurkowania jest tak wyjątkowa? Przede wszystkim ze względu na jej nieprzewidywalność. Każde marmurkowane dzieło jest niepowtarzalne, podobnie jak odcisk palca. Woda i farby łączą się w sposób organiczny, tworząc abstrakcyjne kompozycje, które są niemożliwe do dokładnego odtworzenia. To sprawia, że każdy stworzony prze mnie zeszyt staje się nie tylko praktycznym narzędziem, ale również wyjątkowym dziełem sztuki.

Technika marmurkowania stosowana dotąd jedynie do zdobienia wewnętrznych lub zewnętrznych stron okładki, w wiedźmopisach tworzy także strony. Dzięki temu każdy zeszyt wyróżnia się i jest prawdziwnie niepowtarzalny.

Warto pamiętać, że niektóre mogą być lekko pofałdowane: nie jest to wada, ale cecha papieru.

Kolekcję “Marmurki” tworzą trzy typy wiedźmopisów.

Pierwszy, to Wiedźmopisy marmurkowo oszałamiające – zdobienie jest na każdej stronie. Część jest bardzo intensywna, część bledsza. Ale każda jest wyjątkowa i warta chwili skupienia.

Drugi rodzaj to Wiedźmopisy, w których marmurki są tylko na niektórych stronach. Tak by pisząca/piszący mogli śmiało pisać, rysować, wklejać, bez poczucia, że “niszczą” malunek.

Trzeci typ Wiedźmopisów tworzy grupa zeszytów, w której marmurek stanowi tylko ozdobę. Najczęściej na zewnętrzej lub wewnętrznej stronie okładki. Albo zdobiąc marginesy stron. Lub też będąc pojedynczą ilustracją w środku notesu.